Çocuk İşçiler Tehlikede

(11 Aralık 1994 Tarihli GAZETE Haberi)

Sıvı yapıştırıcı, boya çözücüler ve tiner gibi maddelerin kullanıldığı oto tamircileri ve imalathanelerde çalışan çocuk işçiler farkında olmadan uyuşturucu bağımlısı haline geliyorlar. Bu tür yerlerde çalışan çocuklar iş değiştirdiği zaman başka işlerde tutunamamakta sebebini bilmeden eski işyerine geri dönmektedir. Bu çocuklarda uyuşturucu maddelere karşı gizli bir bağımlılık söz konuusu olmaktadır.

- Sıvı yapıştırıcılar, petrol ürünleri, ayresoler, boya, çözücüler, kozmetik ürünler ve benzerleri maddeler kapalı mekanlarda kullanıldığı zaman risk oluşturuyor. Bu uçucu maddelerin kullanıldığı kapalı mekanlardaçalışanlar zaman içerisinde bu maddelere bağımlılık kazanarak kullanmaya başlıyorlar. Bu maddeler önce kişilerin sinir sistemini etkiliyor. Çokk kısa süresonra sersemlik ve konsantrasyon bozukluğu başlıyor. 30-35 dakika sonra etkisi geçiyor. Ancak alışan vücut tekrar bunu istiyor. Uçucu maddeleri sürekli kullananlarda görsel ve işitsel halisinasyonlar meydana geliyor. Akciğer ve Karaciğerleri tahrip oluyor. 12- 17 yaş arası çocuklarda siroz başlangıcı görülüyor ve ölümle sonuçlanabiliyor. İngiltere'de 1980-85 yılları arasında uçucu madde kullanan 385 çocuk hayatını kaybetti. Bunların yarısı maddeyi aldıktan sonra sersemlikten dolayı meydana gelen iş kazalarında ölüyor. Diğer yarısı ise direkt maddenin verdiği zarar neticesinde hayatını kaybediyor. Bu sebeple uçucu maddelerin kullanıldığı kapalı mekanlarda çocuk işçilerin çalıştırılması yasaklanmalıdır.

Uyuşturucu kullanmaya 12 yaşında başlayan Bursa'lı A.K.'nın şok sözleri esrarın bir genci hangi noktalara getirdiğinin en çarpıcı örneğini sergiliyor... A.K. ile tedavi gördüğü Bakırköy Alkol ve Madde Bağımlıları Tedavi Merkezi'nde görüştük. Bu görüşmeden iki gün sonra A.K. hastaneden kaçtı. Uyuşturucunun pençesinde kıvranan A.K.'nın tükenen hayatını kendi dilinden aktarıyoruz.

Bir kısım arkadaşlarım tiner çekiyordu. Ben de bunların arasında çekerek uyuşturucuya başladım. 12 yaşındaydım. Bali çektim, alkol aldım, esrar kullandım... Eroin vermek istediler istemedim. Kafa yapacak ne tür alkollü içecek varsa hepsini içiyordum. Ortaokula gidiyordum bu alemler yüzünden yarıda bıraktım. Bir tamirhanede çırak oldum. Kafa buılduğumuz bir kum deposu var. Buraya 4-5 arkadaş mekan kıruyor, alkol, esrar kafa yapacak her şeyi bulabiliyorduk. 4-5 sağlam arkadaşla sürekli buraya gelirdik. Aramıza dışarıdan kimseyi almazdık. Sabaha kadar sarar sarar içeriz. Bir uyanıyorum sabaha kadar kumların üzerinde sızıp kalmışız. Para bulamayınca hırsızlık yapıyorduk. Özellikle araba ve teyp çalıyorduk. Maddeyi içtiğimiz zaman korkumuz olmuyordu. Ancak kendimize geldiğimiz zaman korkmaya başlıyorduk. Dahaönce çiçek gibi delikanlıydım ancak bu alemde her yolu görmüş oldum. Hayatım karardı, hayattan hiçbir zevk alamıyorum. Bir kız arkadaşım vardı. Beni sebepsiz yere terk edince kendimi maddeye verdim ve ne bulursam içtim. Artık günlerden, aylardan senelerden bile haberim yok. Ruh gibiyim. Şu anda burada ne yaptığımı bilemiyorum. Benim hayatım kalmamış ki. intihar etmeye kalkıştım. Mutsuzum, hayattan bir zevk alamıyorum, ama bu maddelerden sonra oldu. Maddeyi almadan önce her şeyden zevk alıyordum. Annem, babam beni parka götürdüğü zaman onların yüzünü nasıl öperdimsevinçten, şimdi onlardan da soğudum. Öpemiyorum, sevincimi dile getiremiyorum. Aylarca annemii, babamı görmediğim halde, şimdi benim yanıma gelseler, anneciğim, babacığım diye sarılmam. kimseyi sevemiyorum. Ancak bana maddeyi bulan kişileri kendime yakın hissediyorum.